Przejdź do treści
Mięta pieprzowa zaparcia movea

Mięta pieprzowa

Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.) to roślina występująca w Europie i Ameryce Północnej, o charakterystycznym zapachu i „chłodzącym” smaku. Znaczenie terapeutyczne mięta miała już w czasach antycznych, kiedy to wykorzystywano ją w leczeniu zaburzeń trawienia czy kamieni żółciowych. W medycynie tradycyjnej liść mięty służy do przygotowywania naparów leczniczych stosowanych w niestrawności, wzdęciach i nieżycie żołądka.

 

Związki chemiczne odpowiedzialne za działanie surowca, zawarte w liściu mięty pieprzowej, to flawonoidy i olejek eteryczny (zawierający dużo „chłodzącego” mentolu). Związki te odpowiadają za przeciwwzdęciowe właściwości surowca, wynikające z działania rozkurczającego i wiatropędnego na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Herbatka z liści mięty działa żółciopędnie, czyli zwiększa ilość żółci w przewodzie pokarmowym, polepszając w ten sposób trawienie tłuszczy. Ponadto, z uwagi na obecność w surowcu olejku eterycznego, zwłaszcza mentolu, liść mięty ma również działanie antyseptyczne.

 

Skuteczność mięty pieprzowej w leczeniu zaburzeń trawienia (wzdęcia, nudności, bóle brzucha, uczucie pełności w nadbrzuszu) potwierdzono jej wieloletnim, tradycyjnym stosowaniem. Warto dodać, że długotrwałe zażywanie preparatów zawierających miętę pieprzową w leczeniu zaburzeń trawienia jest bezpieczne, a ostrożność zachować powinny jedynie osoby z chorobą wrzodową czy niedrożnością dróg żółciowych.

 

European Medicines Agency. Assessment report on Mentha X piperita L., folium. http://www.ema.europa.eu. (data wejścia 13.08.2017).

Frohne D; red. wyd. pol.: Alicja Noculak-Palczewska. Leksykon roślin leczniczych - przewodnik naukowy. Wrocław: MedPharm; 2010.

Kohlmunzer S. Farmakognozja - podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: PZWL; 2013.

Lamer-Zarawska E, Kowal-Gierczak B, Niedworok J. Fitoterapia i leki roślinne. Warszawa: PZWL; 2007.

Matławska I (red.). Farmakognozja. Poznań: UM Poznań; 2006.

Nowak G (red.). Leki pochodzenia naturalnego. Poznań: UM Poznań; 2012.

Schilcher H, Dorsch W; red. wyd. pol.: Izabela Fecka. Ziołolecznictwo w pediatrii. Podręcznik dla lekarzy i farmaceutów. Wrocław: MedPharm; 2009.

Dodaj komentarz