Przejdź do treści
Zaparcia - przyczyny i objawy

Zaparcia - przyczyny i objawy

Zaparcia to bardzo częsty stan chorobowy występujący w różnych grupach wiekowych, stanowiący istotny problem społeczny i w znacznym stopniu obniżający jakość życia. Grupą najbardziej narażoną na występowanie zaparć są osoby starsze, zwłaszcza kobiety.

Jak dochodzi do zaparć? W trakcie zaparć wydłuża się czas pasażu jelitowego. Skutkuje to zwiększoną resorpcją wody z jelita grubego co w konsekwencji powoduje powstanie twardych stolców i trudności w ich wydaleniu.

Przyczyny zaparć mogą być różne. Bardzo ważną rolę przypisuje się nawykom żywieniowym. Chodzi tu nie tylko o dietę ubogą w produkty z wysoką zawartością błonnika, ale również o styl życia, który często sprawia, że spożywamy posiłki nieregularnie, jemy szybko i niedokładnie przeżuwamy pokarm. Ponadto przewlekłe zaparcia mogą być wynikiem stosowania leków, mówimy wtedy o tzw. zaparciu polekowym. Do leków najczęściej wywołujących zaparcia zalicza się m.in. preparaty na bazie opiatów o silnym działaniu uspokajającym i przeciwbólowym, leki alkalizujące zawierające glin, żelazo i niektóre leki na nadciśnienie. Zaparcia często towarzyszą wielu chorobom wśród których należy wymienić zespół jelita drażliwego, raka jelita grubego, niedoczynność tarczycy, zaburzenia neurologiczne i psychiczne.

Z uwagi na subiektywny charakter dolegliwości trudno ustalić precyzyjną definicję zaparć. Słusznym wydaje się założenie, że zaparcie to zmniejszenie normalnej ilości wypróżnień, przy równocześnie występujących twardych stolcach i utrudnionej defekacji. Ponadto pacjenci odczuwają zmniejszone parcie na stolec typowe dla zaburzeń motoryki okrężnicy, lub trudności z wydaleniem często nawet luźnego stolca. Towarzyszy temu często uczucie niepełnego wypróżnienia. Aby stwierdzić, że doskwierający nam problem to już zaparcie należy zwrócić uwagę nie tylko na ilość wypróżnień. Charakterystyczne są także: dyskomfort w jamie brzusznej i wzdęcia. Czasami, na skutek wysiłku przy defekacji, pojawiają się ślady jasnoczerwonej krwi. Może wystąpić również utrata apetytu (głównie u dzieci) oraz ogólne pogorszenie samopoczucia pacjenta. Z uwagi na nieprzyjemne objawy zaparć często szukamy sposobu na szybkie i skuteczne pozbycie się problemu. Warto jest zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty, który doradzi właściwe postępowanie.

 

Przypisy

  1. Hermann Jacek, Kościński Tomasz, Drews Michał. Praktyczne zasady postępowania w zaparciach u dorosłych. Ginekol Pol. 2012; 83: 849-853.

  2. P. Rutter, red. J. Pluta. Opieka farmaceutyczna objawy, rozpoznanie i leczenie. Elsevier Urban & Partner.

  3. Beata Jabłońska, Dymitr Żaworonkow, Mieczysława Lesiecka, Viktor Filippovich Agafonnikov, Pavel Miroslavovich Pinkolsky, Paweł Lampe. Zaparcia – etiopatogeneza, diagnostyka i leczenie. Postępy Nauk Medycznych 2011; s1: 33-38

Dodaj komentarz